Zagađenost beogradskog vazduha, a naročito onog koje je uzrokovano požarima u nehigijenskim naseljima u Beogradu, je svakodnevnica kojoj se ne posvećuje nužna pažnja. Primer je jučerašnji požar u romskom naselju na Čukarijskoj padini gde je, namerno ili slučajno, izbio požar najverovatnije paljenjem otpada i automobilskih guma, a koji je izazvao veliku opasnost po stanovnike tog nehigijenskog naselja ali i po ostale građane koji stanuju u blizini, koji su to mogli da vide i osete u vidu otežanog disanja uzrokovanim smradom i dimom koji se brzo širio.
Inače, zagađenje vazduha u Beogradu je dugo vremena veoma ozbiljan problem, i on već godinama spada među najzagađenije gradove Evrope. Prema podacima koje je nedavno objavio Zavod za javno zdravlje i Nacionalna ekološka asocijacija, najveći deo zagađenja vazduha u Gradu odlazi na individualna ložišta i male kotlarnice sa preko 60%, zatim sledi saobraćaj sa oko 12 %, industrija sa oko 10% a ostalih 15% otpada na druge izvore zagađenja, među kojima značajan deo zauzimaju divlje deponije sa požarima koji su veoma česti. S timu vezi vazduh je u Beogradu veoma loše kvalifikovan, primera radi danas je tek „srednje dobar“, sa instrukcijama da je „Osetljive osobe mogu odmah osetiti posledice po zdravlje. Zdrave osobe mogu da osete teškoće u disanju i iritaciju grla pri dužoj izloženosti. Ograničite aktivnosti na otvorenom.”
Prema podacima koje je gradonačelnik Šapić objavio pre dve godine, prostor oko 165 ovakvih nehigijenskih naselja, naseljenih romskom populacijom, postepeno će se sređivati i čistiti, a građani će biti integrisani u društvo. Međutim, nije se daleko odmaklo od tog obećnja, jer kao što se svakodnevno lično uverevamo, u ovim naseljima se često spaljuje plastični otpad, automobilske gume, a veoma često i obično smeće, a požari se nekad podmeću i radi topljenja kablova kako bi se izvlačili metali koji se kasnije prodaju na tržištu otpada.
Izjava kojom je tvrdio „Pomagaćemo Romima, ali isto tako i svim Beograđanima koji su žive u njihovom komšiluku, jer oni je smeju da budu žrtve ničije neodgovornosti i nepoštovanja osnovnih higijenskih pravila civilizovanog sveta. Neću da zatvaram oči i da se pravim da problem ne postoji…. To je razlika između ove Gradske uprave i svih onih koji deklarativno nekog brane, pričaju u prazno, a suštinski ne rade ništa ni za taj deo Romske populacije koji živi u nehigijenskim naseljima, ali isto tako ni za druge Beograđane koji žive u njihovom okruženju”, Šapić je sam sebe demantovao jer ništa konkretno nije urađeno na poboljšanju životnog standarda ovih ljudi, kao ni kvalitetu gradskog vazduha.
SRCE Beograd apeluje na gradske vlasti, iako svestan da je to skoro uzaludan posao, da
konačno krenu u rešavanje gorućeg problema grada, da preuzmu odgovornost i uvedu obavezne mere kontrole i smanjenja emisija štetnih gasova. Unapređenje kvaliteta gradskog vazduha treba obaviti sistemskim eliminisanjem uzroka emisije štetnih čestica, pre svega kroz zamenu individualnih ložišta prelaskom na čistije energente, ali i uklanjanjem nehigijenskih naselja. To će istovremeno rešiti ekološki, ali i socijalni problem grada.
