Palilula predstavlja po površini najveću opštinu u Srbiji i drugu po broju stanovnika u Beogradu. Podeljena je rekom Dunav na dva dela, a njegovu levu obalu sa ostalih strana oivičuju kanali kao i Tamiš kao pritoka Dunava. Čitava „Leva obala“ pripada ravničarkom predelu, a opštinu od Dunava brani nasip građen čak 1933. godine.
Sve navedeno čini Levu obalu žrtvom inundacija poput onih kojih smo bili svedoci 2014. i 2019. godine. Najveći doprinos tome čini ljudski faktor i nemar gradskih i opštinskih vlasti za stanovnike tog dela Palilule.
Jedan od glavnih načina za rešavanje navedenog gorućeg problema jeste izgradnja kanalizacione mreže (fekalne i kišne) koja bi otpadne vode sprovela u odgovarajuće recipijente. Drugi način jeste održavanje kanala za odvonjavanje koji su mahom godinama zarasli u korov i trsku ili su jednostavno zatrpani godinama odlaganim đubretom od strane raznih firmi i nesavesnih građana. Treći način predstavlja kontrolu urbanizacije pošto se prilikom gradnje stambenih i pomoćnih objekata nisu poštovali propisi. Na nekim mestima, kanali za navodnjavanje su zatrpavani kako bi se na tom mestu podigle višespratnice. Pored navedenih aspekata izbegavanja posledica poplava potrebno je izgraditi mrežu crpnih stanica i postrojenja za preradu otpadnih voda.
Nažalost, stanovnici Leve obale navikli su da se snalaze i brzo reaguju u momentima kada im voda počne ulaziti u domove ali im je i dosta strepnje da će imati potrebu za odbranu doma nakon svake kiše.
Načina za rešavanje navedenog problema ima, kada vidimo cifre koje se odvajaju za Nacionalni stadion shvatamo da ima i novca i da je jedino što nedostaje jeste empatija vlasti prema levoobalcima i volja da se donese rešenje za sve probleme sa kojima se susrećemo godinama.
Srbija centar Palilula
