Diletantska spoljna politika SNS vlasti bez prave strategije ni pravca, ni moralno-političkog kompasa potvrdila se i prilikom poslednjeg glasanja u Generalnoj skupštini UN o rezoluciji o vraćanju ukrajinske dece iz Rusije, kada Srbija kao jedina od zemalja iz našeg regiona i EU nije glasala za rezoluciju.
Od „svesvrstavanja“ levo-desno beskičmena srpska spoljna politika se svela na bežanje iz sale Generalne skupštine UN za glasanje po principu „ne pitajte gde sam jer to ni ja sam ne znam“. Ovo bežanje od glasanja samo je simbolična potvrda stanja spoljne politike koja je izgubila smer i čiji je jedini cilj bio i ostao lična promocija šefa države, zloupotreba države i ostanak na vlasti SNS po svaku cenu, a što nas je u realnosti dovelo do blokade u odnosima sa glavnim partnerima, poput EU (kašnjenje pregovora), SAD (sankcije NIS) i Rusije (pitanje snabdevanja energentima i drugo).
